بی رنگی

...اگر مقصد پرواز است؛ قفس ویران بهتر، پرستویی که مقصد را در کوچ می‌یابد، از ویرانی لانه‌اش نمی‌هراسد
 ا

امروز امت بزرگ ما اهل ولايتند، آنها گوش اطاعت، به فرمان اطيعوالله و اطيعوالرسول و اولي الامرمنکم سپرد‌ه‌اند و اينچنين خداوند وظيفه تحقق اهداف الهي همه انبياء را برگرده صبور و پرقدرت آنان نهاده است، ‌و چه شرفي بالاتر از اين؟ «شهید سید مرتضی آوینی»



بی رنگی

خیلی ها اهل هنر بودند
اما؛
هنر انقلاب اسلامی را،
تو با قلمت معنا کردی...

دریـــــــچــــــــه

تو عشقي و تو را عشق است

روايت كن فتح آخر را..

آويني، آواي دين بود، در دنياي دون...

او را از آستين خالي ِ دست راستش خواهي شناخت، چهره ي ريز نقش و خنده هاي دلنشينش نشانه بهتريست، مواظب باش، آن همه متواضع است، كه او را در ميان همراهانش گم ميكني، اگر كسي او را نمي شناخت، هرگز باور نمي كرد كه با فرمانده لشكر امام حسين رو به روست...

مصطفاي خوبي ها..

قلمم می هراسد، ناگاه از رفتار باز می ماند.. چون رازی در پس آن نوک سیاهش در درون دارد، حاجی نمی دانم که بگویم این تو بودی که به شهادت آبرو بخشیدی، یا شهادت بود که با تو آبرومند شد...

حاجی قلب همه بچه ها رو ربوده بود...حاجی برای بسیجیهاش بی تاب بود و بسیجیها هم برا حاجی...

روشن فدایی ولایت و عاشق نور بود نه ظلمت جهل..

كدامين سو را نظاره مي كني؟

صيادي كه صددام در پي اش بود..

ای لشکر صاحب الزمان... چه آمادگی اي داری تو !

مردان آهنین! آری؛به واقع آهنین بودند کالجبل الراسخ...


˜Ï Ìãáå åÇí ÔåíÏ Âæíäí

˜Ï Ìãáå åÇí ÔåíÏ Âæíäí

Instagram


رنگ، تعلق است و بی‌رنگی در نفی تعلقات. اگر بهار ریشه در زمستان دارد
و بذر حیات در دل برف است که پرورش می‌یابد، یعنی مرگ آغاز حیاتی دیگر است و راه حیات طیبه اخروی از قلل سپید و پربرف پیری می‌گذرد. «موتوا قبل ان تموتوا» یعنی منتظر منشین که مرگت در رسد؛ مرگ را دریاب؛ پیر شو پیش از آنکه پیر شوی،
و پیری بی‌رنگی است.
***
مــا، اهل ولایــت هستیم
و همه چیـزمان؛ در گـرو ِهمیـن
اهلیت است.
«شهید سیّد مرتضی آوینی»

تـو می آیی
شهیـدان نیز بـاز می گردند،
و آویـنـی روایــت می کند؛
فـتـح نـهـایـی را..

حـــديـــث هــفـــتــه

امام على علیه السلام فرمودند:

اَلْمُؤْمِنُ حَيىٌّ غَنىُّ مُوقِرٌ تَقىٌّ؛

«مؤمن، با حيا، بى ‏نياز، با وقار و پرهيزگار است.»

[عیون الحکم و المواعظ(لیثی) ص 55 ، ح 1425]


«آرشيو احاديث»

مـعــرفــی کــتــاب

نام اثر: یک لیوان شطح داغ

نویسندهاحمد عزیزی

ناشر: نیستان

چاپ: چاپ سوم، 1388

تعداد صفحات: 462

◊ ◊ ◊

احمد عزیزی را بی‌شک می‌توان پایه‌گذار شیوه ادبی شطح‌نویسی در تاریخ معاصر ایران دانست. گونه‌ای از نثر که بسیار از نثرادبی غنی‌تر است. چه از حیث محتوا و چه از حیث زبان. در این گونه عزیزی تمام جملاتش را با استعاره و توصیف و تشبیه آذین بسته و به سختی می‌توان جمله‌ای ساده را در این ادبیات یافت. از دیگر ویژگی‌های این نثر دایره واژگانی وسیع و از آن مهمتر عبارت‌سازی نویسنده است. عزیزی به ترکیبات موجود بسنده نمی‌کند و دست به ترکیب‌سازی‌های شگفت می‌زند. یک لیوان شطح داغ همه شطحیات احمد عزیزی است.

نمونه‌ای از این شطحیات چنین است: 

اگر به نیل‌وارگی چشمانم باور نمی‌کنی، گلنار! به ریگ‌رسانی دستانم بنگر، غربت‌شمار صحاری سرگردانیست | به گل‌های آفتم نگاه کن، به باغ آبسالی اندوهم | و قفس‌خوانی پرنده‌وار مرا به شلیک آواز شقایق‌وشت بگیر | مرا در کجاوه‌های قدیم چشمانت بگذار تا انگشت‌نگاری آهم را بر گواهی‌نامه آیینه‌های نگاهت تماشا کنم | شرقی‌چشما! هجوم مهرگانی پاییز جهانی، بر رستنگاه شکوفه‌بار ما نابرابر است، مگر اعجاز آسمانی چشمک‌هایت مسیر خورشیدی اهرام را برگرداند...


«آرشيو معرفي كتاب»

۵ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «امام خمینی» ثبت شده است

جوانی که به موسیقی عادت کند، بخشی از قوای ذهنی خودش را از بین برده است/ هر ضعف نامعقول در زندگی دنیایی ما، به دلیل ترک مبارزه با نفس در جای لازم است...

۶ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰ ۰۹ مرداد ۹۵ ، ۱۴:۳۰
سید گمنام

عراقی‌ها گشته بودند، پیدایش کرده بودند. آورده بودند جلوی دوربین برای مصاحبه. قد و قواره‌اش، صورت بدون مویش، صدای بچه‌گانه‌اش، همه چیز جور بود. پرسیدند: کی تو را به زور فرستاده جبهه؟ گفت: نمی‌آوردنم. به زور آمدم، با گریه و التماس.

گفتند: اگر صدام آزادت کنه چی کار می‌کنی؟ گفت: ما رهبر داریم هر چی رهبرمون بگه. فقط همین دو تا سوال را پرسیده بودند که یک نفر گفت:کات!!..

بیـ... رنگـ... :

یادت باشد؛

خواندن این خاطره ها، شاید جرقه ای باشد برای بهتر زندگی کردن.

رفتار و زندگی شهدای ما، جاذبه های زیادی داشت؛ اما..

اما بهترین جای زندگی شان شهادتشان بوده است.. و شهدا چه زیبا رفتند..

به همین دلیل، حضرت امام خمینی رحمة الله علیه فرمود:«شهادت هنر مردان خداست»

 

حـاشیـ ـه؛

امام علی علیه السلام درمورد حق ولیّ امر و رهبر جامعه، به پیروانش میفرماید:

«حق او این است که در بیعت با او وفادار باشید و هرگاه فرمان داد، اطاعت کنید.»

.:مطالب مرتبط :.
الفبای شقایق..

۶۲ نظر موافقین ۱۳ مخالفین ۰ ۳۱ شهریور ۹۲ ، ۱۱:۲۷
سید گمنام

می نشینم پای سیستم، بلاگ را باز کرده و پسورد را می زنم، روی گزینه آخرین نظرات کلیک می کنم، نظرات را یکی یکی جواب می دهم و تایید... با خود می گویم: "حال وقت نوشتن از چیست"! قدری به فکر فرو می روم... و سپس یک New Microsoft Office Word باز می کنم و دستی روی کیبود می کشم و بسم الله...هوا شرجی ست، خورشید گرمای خود را روی زمین پهن کرده است، تشعشع انوارش از شیشه های پنجره اتاقم تلألو می کند و من تاب ِ تابستان ندارم این روزها.

صدای لهو گوش خراشی می آید، حتما عروسی است... و ما باید تحمل کنیم این حجم لهو را ..قد افلح المومنون...والذین هم عن اللغو معرضون؟! اسپیکر را روشن می کنم. صدای بازگشت به انسانیت و عبور از مرزهای حیوانیت و منیت می آید...آری؛ خودش است، نوای دلنشین و گوش نواز سیّد مرتضی که مانند ضرب عصای موسی؛ فقلنا اضرب بعصاک الحجر سنگ وجودمان را می شکند و خرد خرد می کند و پخش می شود که؛ «زندگی زیباست، اما شهادت از آن زیباتر است...» فرو می روم در اندیشه سیّد مرتضی، به چه می اندیشد این مرد، و ما به چه می اندیشیم، او به راه یافتن به درگاه خدا می اندیشید و ما به اینکه که پس فردا عروسی کیست، چه بپوشیم، چگونه آرایش کنیم، چگونه برقصیم و کدام آهنگ را از اَبَر باندها پخش کنیم...! و حیوانیت را در چند بیت دم دستی با سخافت بسراییم!! آخرش که چه؟دَه ساعت در تالار با لباس های نصفه و نیمه بین مرد های نامحرم رقصیدن چه معنی دارد؟ سودش چیست؟ نکند ثواب دارد و ما بی خبریم؟! یا نکند واجب است و ما ترک اولی کرده ایم!! آیا جواب خون شهدا این است؟ غیرت مردهایشان کجا رفته؟ پس کجایند مردان بی ادعا..؟

گاه گاه به بیرون از پنجره خیره می شوم؛ گل های بابونه و محمدی زیر آفتاب خودنمایی می کند. نسیم می وزد. و گلها غرق در رقص باد. جرعه ای از آب مینوشم و می خواهم که دوباره نوشتن را بیآغازم، صدای محزون سیّد مرتضی همچنان از اعماق انسانیت بلندگوهای اسپیکر پخش می شود:«اگر مقصد پرواز است، قفس ویران بهتر، پرستویی که مقصد را در کوچ می بیند، از ویرانی لانه اش نمی هراسد...» گمانم این است که اسپیکرها هم باهم تفاوت دارند. برخی درجاتی فوق برخی دارند، اسپیکر ها که صدای آوینی را پخش میکند تو را با خود به کوچ فرا می خوانند...برو ای انسان...که الرحیل وشیک(حکمت نهج البلاغه)

اینک هدفمان چیست؟ به کجا می رویم؟ آنجا که شهدا این روزها به شهر ها می آیند؟! به گل های گلدان ِ روی ایوان که نگاه می کنم، همه سر به زیرند، قدری که تأمل می کنم، می فهمم علتش را، همه شرمنده ایم از عملکردمان در برابر خون شهدا. و حال نگاهم می دود به سوی تقویم روی دیوار و عکس امام... یاد رفتارها و کردار های عکس امام می افتم، آخر چرا این قدر برعکس ایده ها و آرمانهای الهی آن پیر فرزانه حرکت و عمل می کنیم!؟

دفترم را باز می کنم، ورق می زنم..ورق..ورق و ورق...، می رسم به امروز و امشب، گویی برگهای تاریخ هم لرزان است از این عروج و رحلت ... سیزدهم خرداد است، یعنی شب رحلت امام عزیزمان... ساعتی پیش شنیدم که مجری اخبار می گفت: چهارصد نفر از شهر ترکیه به عشق امام خمینی رحمة الله علیه به تهران آمده اند. خدایا، امام خمینی که بود که مردم به عشق او با پای پیاده این همه مسافت و گرما را طی می کنند.

مردم از همه ی شهر ها به راه افتاده اند، بعضی ها با اتوبوس، بعضی با خودرو شخصی و بعضی نیز با پای پیاده. اما، ما، نه به امام توانستیم وفا کنیم و نه به شهدا، نه توانستیم به امام جواب بدهیم و نه به شهدا...

آری؛ امام خمینی تبلور اندیشه اسلام انقلابی، سیاسی و الهی بود...

حـاشیـ ـه؛ 
{دانلود نوای یاد امام و شهدا}

سید گمنام

با فرا رسیدن روز ولادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، این سوال تکرار می شود که از فاطمیه تا فاطمه مسئله ی اصلی فاطمیون چه بوده است؟ آیا جز بحث...

۸۲ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰ ۲۲ ارديبهشت ۹۱ ، ۱۴:۲۷
سید گمنام

برف می بارد...

زمستان است...

خورشید کم رمق است ولی باز می تابد، چون نمرده است...

بهمن است...

57...

طوفانی در راه است...

چه کسی بیدار خواهد کرد مردمان این خاک غریب را.

چه کسی بیدار می کند جهان را.

وقتی از بیدار کردن مردمان صحبت می کنیم، یعنی بدان خیلی ها در خواب هستند، خیلی ها هم...خروش فریاد مظلومان از عمق برف های دانه دانه خطّه ایران، بهمنی شد تا سلطه سلطنت سلطه گران در بهمن تقویم ما ایرانیان مسلمان را در خود فرو ببرد.ایران در این برف، بهمن شد و بهمن 57 طوفان و کولاک کرد در خاک این سرزمین. آن روز ها هنوز منیّت ها گل نکرده بود و همه یکی بودند و امام یکتای آن میانه بود.

زمستان است، برف شدت پیدا کرده است، می بارد، خیلی شدید، ولی خورشید همچنان می تابد. امام خورشید بیدار گر مردمان جهان در عصر غفلت ها و غوطه خوردن در جهالت های بی معنای زمانه بود...

بحرین، مصر، لبنان، فلسطین، عربستان، لیبی، تونس و...اگر بیدار شده اند و بهمن شده اند در دیار خودشان، مدیون امام ما هستند، امامی که گویی از عمق تاریخ آمد و با همه دنیای ظلم و ستم و طاغوت در افتاد و تا بُت بزرگ و کمر غرب را نشکست دست نکشید.

مصر و لیبی و تونس و... سایر انقلاب های منطقه بر سر سفره انقلاب امام نشسته اند. اما چه خوب بیدار شده اند. بگذریم از اینکه نداشتن رهبر بصیر علاوه بر اینکه انقلاب این مسلمانان را به تأخیر انداخت، همچنان هم این انقلابات ، از این نقص خود همچون زخمی سوزان رنج می برند.

آری؛

بر سر حرف خودمان برگردیم. مگر خمینی چه می گفت که شرق و غرب که با هم تفرقه داشتند، با هم یکی شده بودند تا اسلام خمینی را در هم کوبند. بیداری اسلامی فریاد خفه شده در گلویی بود که سالها به عقده ای بدل شده بود.

اما امروز بر سر سقوط دیکتاتور های منطقه که فرهنگ غرب وحشی را تکرار می کردند، به جشن نشسته ایم؛

بیا شمع های پیروزی های بیداری ِ اسلامی را در فجری که خود بهمنی است، در بهمن برای مسلمین جهان با هم فوت کنیم تا دودش در چشم سلطه گران غرب و شرق و داخل و خارجه و سه نقطه برود... بیدار باش ِ بیداری اسلامی، منطقه ای را به وسعت خاورمیانه به هم ریخته است...

زمستان است..

نم نم...

اما این بار آفتاب می آید...

۶۳ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۱۹ بهمن ۹۰ ، ۱۴:۵۸
سید گمنام